Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, όταν οι θεσμοί αμφισβητούνται, όταν τα όργανα του κράτους είναι στριμωγμένα… η λύση είναι, η έναρξη έρευνας.

Είναι αδύνατον να μετρήσει κάποιος πόσες έρευνες διατάχθηκαν, αλλά είναι σίγουρο πως αυτές που κατέληξαν σε αποτέλεσμα, είναι ελάχιστες και αυτές που τελικώς οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Κάθε ανεξάρτητη έρευνα που διατάσσεται, είτε από τον Γενικό Εισαγγελέα είτε από το Υπουργικό Συμβούλιο, καταλήγει στη κρίση του εκάστοτε Γενικού Εισαγγελέα, ο οποίος αποφασίζει αν το υλικό που συλλέχθηκε είναι επαρκές, αν στοιχειοθετούνται αδικήματα, ποια αδικήματα, ποιοι ενέχονται και ποιοι τελικώς πρέπει να διωχθούν ποινικώς.

Με απλά λόγια, κάνουμε έναν κύκλο με την επίφαση της ανεξαρτησίας, για να καταλήξουμε και πάλι στον ένα και μόνο που έχει την εξουσία να απαγγείλει κατηγορίες.

Αυτός ο ένας, είναι και ο μοναδικός σε ολόκληρο το κράτος που μπορεί να ζυγίσει το «δημόσιο συμφέρον» και να «δικάσει» χωρίς δίκη και χωρίς έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του.

Αυτός ο ένας μπορεί να είναι νομικός σύμβουλος του υπόπτου και ταυτόχρονα και κατήγορος του!

Δεν έχει σημασία ποιος είναι Γενικός Εισαγγελέας. Σημασία έχουν οι υπερεξουσίες ενός ανθρώπου, ο οποίος μπορεί να σβήνει λαπόρτα φίλων του, να αναστέλλει ποινικές διώξεις για τα παιδιά του, να δίνει άφεση αμαρτιών σε διεφθαρμένους αστυνομικούς με τους οποίους συνεργάστηκε υπηρεσιακώς και να χαρίζει ακόμα και φόρους!

Δεν χρειαζόταν η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για το «Κράτος Δικαίου», για να αντιληφθούμε ότι το σύστημα πάσχει. Και δεν πάσχει μόνο στη κορυφή.

Αυτοί που αναλαμβάνουν τις έρευνες, επίσης επιλέγονται από τον Γενικό Εισαγγελέα. Συνήθως είναι πρώην αστυνομικοί και δικηγόροι.

Με ποια αξιοπιστία μπορεί αν κάνει έρευνα κατά αστυνομικών ένας πρώην συνάδελφος τους; Με ποια αξιοπιστία μπορεί να κάνει έρευνα ένας δικηγόρος, ο οποίος έχει πελάτες, των οποίων η τύχη εξαρτάται από τον Γενικό Εισαγγελέα;

Ακόμα και η πολυθρύλητη Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς, το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι μια έκθεση, η οποία και πάλι θα αξιολογηθεί από τον Γενικό Εισαγγελέα, για να καταδειχθούν σε πολλές περιπτώσεις τα προφανή, ώστε να διατάξει νέα ποινική έρευνα… και «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι».

Έρευνες κατά αστυνομικών, διεξάγονται από πρώην αστυνομικούς, λες και μόλις κάποιος βγάλει τη στολή αλλάζει νοοτροπία, διακόπτει τους δεσμούς του και καθίσταται ανεξάρτητος.

Άλλες έρευνες, διεξάγονται από δικηγόρους, οι οποίοι έχουν πελάτες των οποίων οι ζωές εξαρτώνται επίσης από τον Γενικό Εισαγγελέα,  οποίος είναι και Πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου των Δικηγόρων.

Χρειάζεται να πούμε πολλά ακόμα για να κατανοήσουμε, ότι δεν απαιτούνται αλλαγές, αλλά τομές που θα κλείνουν κάθε πόρτα και κάθε παράθυρο, στην ενδεχόμενη διαπλοκή, σύγκρουση συμφέροντος και διαφθορά;